تبلیغات
قاصدک - اینجا ایران است .

قاصدک

روان نویسها معمولا روان نمی نویسند

 

اینجا ایران است .

 

نوشته شده توسط:بهروز تجلی

       اینجا ایران است ، صدای من را ازتهران ، از پایتخت می شنوید . پایتخت جمهوری اسلامی ایران . جمهوری که قریب به سی  سال از عمرش می گذرد ، اسلامی که هزاروچهارصد سال  از آن می گذرد و ایرانی که ... از قبل از اسلام بوده وهست . اما چه چیز این سه واژه را به هم نزدیک کرد تا جمهوری اسلامی ایران به وجود آید ؟ مگر برای جواب باید به دنبال لغتی جز ((اتحاد)) گشت ! مگر اتحاد ایران و ایرانی نبود که بر آن شد که شاه و نظام شاهنشاهی را کنار بزند و به ایران کهن ، ایرانی که بود و خواهد بود ،  رنگ و بوی جمهوریت بدهد و نسیم اسلام بدمد .  مگرجز این است که اتحاد مردم را بر آن داشت که با هیچ مقابل رژیم بعث عراق که گستاخانه قصد ریشه کن کردن جمهوری اسلامی ایران را داشت بایستند و جان بدهند تا مبادا که جمهوری از اسلام و جمهوری اسلامی از ایران جدا شود . این معنای اتحاد است . اتحاد وقتی معنی میشود که زنی در بحبوحه انقلاب در خانه اش را باز می گذارد تا مردم فراری از توپ و تانک و عاصی از ظلم و ستم به خانه اش پناه ببرند ، یا پیر زنی که آه در بساط ندارد ، با دستانی که از کهولت سن می لرزند ژاکتی می بافد تا به رزمنده ی خط مقدم هدیه کند تا دمش گرمی بخش جان رزمنده ها باشد در سرمای جنگ . 

     آری ، اینجا ایران است و صدای من را از تهران می شنوید .  اما آنچه این روزها یافت می نشود اتحاد است .  بوی اتحاد را چندیست که استشمام نمی کنم ، رنگش را نمی بینم و صدایش را نمی شنوم . از آن روز که ایرانی به جان هموطنش افتاد ، از آن روز که  بلند گوی نماز جمعه اصرار داشت آمریکا و انگلیس را به مرگ محکوم کند ، اما خیل عظیم  جمعیت مرگ را برای  روسیه و چین می خواست ، از آن سیزده آبانی که نه آمریکا از اتحاد ما ترسید نه انگلیس و فقط این خود ما بودیم که از نفاق و تفرقه مان ترسیدیم . از آن شانزده آذری که به جنگ و جدل کشید و دو روز بعد بهانه ای یافتند ، فریاد سر دادند که ای واااااای ، حتک حرمت به امام !! که به امام توهین کرد ؟ روح امام را بیش از این میازارید ! او هم از دیدن این همه تفرقه بیزار است !  این هم از عاشورا که دیدید و دیدم آنچه گذشت .

       اینجا تهران است ، ولی دیگر خبری از درهای باز خانه ها برای پناه بردن نیست ، پیرزنی نیست که ژاکت ببافد و مرحمی بر زخم ها نیست . گوش شنوایی نیست که صدای اعتراض و آه ناله ها را بشنود . پس عجب نیست وقتی که گوش شنوا و فرشته ی نجات مردم ایران می شوند بی بی سی و صدای آمریکا . در تهران امروز تو یا اینوری هستی که اگر هستی  منفور آنطرفی ها هستی ، و اگر آنطرفی هستی ، ملعون اینطرفی ها ، و دیگر هیچ ! این تقسیم بندی همه جای این شهر هم هست ، از جنوب تا شمال ، از ورزشکار تا هنرمند ، از کارمند تا بازاری !

       نمی دانم ، این وضع تا کی ادامه دارد . آنچه می دانم این است که این شرایط را دوست ندارم . ایران را اینطور دیدن برایم جز رنج و عذاب نیست !  نمی خواهم هم وطنم را به جهل و نادانی متهم کنم ! دوست ندارم حوصله ی شنیدن حرف هم وطنم را نداشته باشم . اما چه کنم که اینطور شدم . از اینکه اولین شناسه ی هر فرد در ذهنم یک نام که یا احمدی نژاد است یا موسوی باشد بدم می آید . نمی دانم ما را چه شده است اما می دانم ایرانم این گونه نبود . ایرانی که من می شناختم متحد بود ، یک دل بود نه این چنین از هم گسیخته .

 بله ، اینجا هنوز ایران است ...



Foot Complaints
جمعه 13 مرداد 1396 01:37 ب.ظ
Hi, the whole thing is going fine here and ofcourse every one is sharing data,
that's actually excellent, keep up writing.
foot pain after surgery
سه شنبه 6 تیر 1396 01:26 ق.ظ
These are in fact wonderful ideas in on the topic of blogging.
You have touched some nice things here. Any way keep up wrinting.
http://brawnypoker4769.exteen.com/20150822/hammer-toe-fusion
دوشنبه 1 خرداد 1396 02:50 ب.ظ
certainly like your web site however you have to take a look at
the spelling on quite a few of your posts. Several of them are rife with spelling issues and I find it very troublesome to tell the reality then again I will certainly come again again.
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر